Ο Άγιος Σπυρίδων και ένα θαυμαστό γεγονός κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940
Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός, επίσκοπος Τριμυθούντος Κύπρου - Τέλη 15ου αι. μ.Χ. Καρουσάδες, ναός Αγίας Αικατερίνης.
Ο Άγιος Σπυρίδων γεννήθηκε το 270 μ.Χ. στο τώρα κατεχόμενο χωριό Άσσια (Άσκια) της Κύπρου (και όχι στην Τριμυθούντα - σημερινή Τρεμετουσιά - όπως γράφουν πολλοί) από οικογένεια βοσκών, που ήταν κάπως εύπορη. Αν και μορφώθηκε αρκετά δεν άλλαξε επάγγελμα. Συνέχισε και αυτός να είναι βοσκός.
Σαν χαρακτήρας, ο Άγιος, ήταν απλός, αγαθός, γεμάτος αγάπη για τον πλησίον του. Τις Κυριακές και τις γιορτές, συχνά έπαιρνε τους βοσκούς και τους οδηγούσε στους ιερούς ναούς, και κατόπιν τους εξηγούσε την ευαγγελική ή την αποστολική περικοπή. Ο Θεός τον ευλόγησε να γίνεται συχνά προστάτης χήρων και ορφανών.
Νυμφεύθηκε ευσεβή σύζυγο και απέκτησε μια κόρη, την Ειρήνη. Γρήγορα, όμως, η σύζυγός του πέθανε. Για να επουλώσει το τραύμα του ο Σπυρίδων αφοσιώθηκε ακόμα περισσότερο στη διδαχή του θείου λόγου.
Μετά από πολλές πιέσεις, χειροτονήθηκε ιερέας. Και πράγματι, υπήρξε αληθινός ιερέας του Ευαγγελίου, έτσι όπως τον θέλει ο θείος Παύλος: «Ἀνεπίληπτον, νηφάλιον, σώφρονα, κόσμιον, φιλόξενον, διδακτικόν, τέκνα ἔχοντα ἐν ὑποταγῇ μετὰ πάσης σεμνότητας» (Α' προς Τιμόθεον γ' 2-7). Δηλαδή ακατηγόρητο, προσεκτικό, εγκρατή, σεμνό, φιλόξενο, διδακτικό, και να έχει παιδιά που να υποτάσσονται με κάθε σεμνότητα. Έτσι και ο Σπυρίδων, τόσο σωστός υπήρξε σαν ιερέας, ώστε όταν χήρεψε η επισκοπή Τριμυθούντος στην Κύπρο, δια βοής λαός και κλήρος τον εξέλεξαν επίσκοπο. Από τη θέση αυτή ο Σπυρίδων προχώρησε τόσο στην αρετή, ώστε τον αξίωσε ο Θεός να κάνει πολλά θαύματα.
Σαν χαρακτήρας, ο Άγιος, ήταν απλός, αγαθός, γεμάτος αγάπη για τον πλησίον του. Τις Κυριακές και τις γιορτές, συχνά έπαιρνε τους βοσκούς και τους οδηγούσε στους ιερούς ναούς, και κατόπιν τους εξηγούσε την ευαγγελική ή την αποστολική περικοπή. Ο Θεός τον ευλόγησε να γίνεται συχνά προστάτης χήρων και ορφανών.
Νυμφεύθηκε ευσεβή σύζυγο και απέκτησε μια κόρη, την Ειρήνη. Γρήγορα, όμως, η σύζυγός του πέθανε. Για να επουλώσει το τραύμα του ο Σπυρίδων αφοσιώθηκε ακόμα περισσότερο στη διδαχή του θείου λόγου.
Μετά από πολλές πιέσεις, χειροτονήθηκε ιερέας. Και πράγματι, υπήρξε αληθινός ιερέας του Ευαγγελίου, έτσι όπως τον θέλει ο θείος Παύλος: «Ἀνεπίληπτον, νηφάλιον, σώφρονα, κόσμιον, φιλόξενον, διδακτικόν, τέκνα ἔχοντα ἐν ὑποταγῇ μετὰ πάσης σεμνότητας» (Α' προς Τιμόθεον γ' 2-7). Δηλαδή ακατηγόρητο, προσεκτικό, εγκρατή, σεμνό, φιλόξενο, διδακτικό, και να έχει παιδιά που να υποτάσσονται με κάθε σεμνότητα. Έτσι και ο Σπυρίδων, τόσο σωστός υπήρξε σαν ιερέας, ώστε όταν χήρεψε η επισκοπή Τριμυθούντος στην Κύπρο, δια βοής λαός και κλήρος τον εξέλεξαν επίσκοπο. Από τη θέση αυτή ο Σπυρίδων προχώρησε τόσο στην αρετή, ώστε τον αξίωσε ο Θεός να κάνει πολλά θαύματα.
Το θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας το 325 μ.Χ.
Να σημειώσουμε εδώ ότι ο Άγιος Σπυρίδων με το κύρος της αγίας και ηθικής ζωής του στην Α' Οικουμενική σύνοδο, που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας (Μικρά Ασία) και στην οποία συμμετείχε, κατατρόπωσε τους Αρειανούς και αναδείχθηκε από τους λαμπρούς υπερασπιστές της Ορθόδοξης πίστης. Μάλιστα, όπως αναφέρει η παράδοση, αφού μίλησε για λίγο, κατόπιν έκανε το σημείο του Σταυρού και με το αριστερό χέρι, που κρατούσε ένα κεραμίδι, εις τύπον της Αγίας Τριάδος είπε: «Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός» και έκανε να φανεί προς τα επάνω απ' το κεραμίδι φωτιά, δια της οποίας είχε ψηθεί αυτό. Όταν δε είπε: «Καὶ τοῦ Υἱοῦ», έρρευσε κάτω νερό, δια του οποίου ζυμώθηκε το χώμα του κεραμιδιού. Και όταν πρόσθεσε: «Καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» έδειξε μέσα στη χούφτα του μόνο το χώμα που απέμεινε.
Ο Άγιος Σπυρίδων κοιμήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 350 μ.Χ. {Διαβάστε περισσότερα (εδώ) Ορθόδοξος Συναξαριστής : Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός, επίσκοπος Τριμυθούντος Κύπρου & (εδώ) Άγιος Σπυρίδων Τριμυθούντος -Wikipedia }
Ο Άγιος Σπυρίδων κοιμήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 350 μ.Χ. {Διαβάστε περισσότερα (εδώ) Ορθόδοξος Συναξαριστής : Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός, επίσκοπος Τριμυθούντος Κύπρου & (εδώ) Άγιος Σπυρίδων Τριμυθούντος -Wikipedia }
Πίνακας του ζωγράφου Γ. Σαμαρτζή (1868-1925) "Η Λιτανεία του Αγίου Σπυρίδωνα"
Στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940, η Κέρκυρα δεχόταν επί ένα έτος τις καθημερινές αεροπορικές επιθέσεις των Ιταλών αεροπόρων, εν τούτοις οι ζημιές υπήρξαν ελάχιστες.
Κατά τις επιδρομές αυτές που δεν σταμάτησαν ούτε και τα Χριστούγεννα συνέβαινε κάτι το πολύ περίεργο. Αν και τα Ιταλικά αεροπλάνα πετούσαν συνήθως πολύ χαμηλά, μια και η Κέρκυρα δεν διέθετε αντιαεροπορική άμυνα, εν τούτοις οι βόμβες τους, κατά κανόνα δεν έπεφταν μέσα στην πόλη, αλλά μακριά στη θάλασσα. Λες και κάποιο χέρι τις έσπρωχνε εκεί. Κι όταν κάποτε σ' ένα βομβαρδισμό μια βόμβα έπεσε στον γυναικωνίτη του Ιερού Ναού του Αγίου Σπυρίδωνα, που ας σημειωθεί ήταν γεμάτος από γυναικόπαιδα, η βόμβα δεν εξερράγη. Ο πυροδοτικός της μηχανισμός δεν λειτούργησε. Ο Άγιος Σπυρίδων δεν το επέτρεψε. Ποιος μπορεί σ' αυτή, μα και σ' άλλη παρόμοια περίπτωση να σιωπήσει και να μην αναφωνήσει: «Δοξασμένον το Πανάγιον Όνομά σου εις τους αιώνας, γλυκύτατε Ιησού».
Κατά τις επιδρομές αυτές που δεν σταμάτησαν ούτε και τα Χριστούγεννα συνέβαινε κάτι το πολύ περίεργο. Αν και τα Ιταλικά αεροπλάνα πετούσαν συνήθως πολύ χαμηλά, μια και η Κέρκυρα δεν διέθετε αντιαεροπορική άμυνα, εν τούτοις οι βόμβες τους, κατά κανόνα δεν έπεφταν μέσα στην πόλη, αλλά μακριά στη θάλασσα. Λες και κάποιο χέρι τις έσπρωχνε εκεί. Κι όταν κάποτε σ' ένα βομβαρδισμό μια βόμβα έπεσε στον γυναικωνίτη του Ιερού Ναού του Αγίου Σπυρίδωνα, που ας σημειωθεί ήταν γεμάτος από γυναικόπαιδα, η βόμβα δεν εξερράγη. Ο πυροδοτικός της μηχανισμός δεν λειτούργησε. Ο Άγιος Σπυρίδων δεν το επέτρεψε. Ποιος μπορεί σ' αυτή, μα και σ' άλλη παρόμοια περίπτωση να σιωπήσει και να μην αναφωνήσει: «Δοξασμένον το Πανάγιον Όνομά σου εις τους αιώνας, γλυκύτατε Ιησού».
Σημειώσεις Πηνελόπης Τούτση:
Με αφορμή αυτό το θαυμαστό γεγονός αναφέρονται ενδεικτικά ορισμένα ιστορικά στοιχεία για την οργάνωση αντιαεροπορικής άμυνας της Ελλάδας, αφού έως τις αρχές του 20ου αιώνα, κάθε πολεμική σύρραξη ήταν, ως επί το πλείστον, πόλεμος στα σύνορα.
Το έτος 1912 έγινε η εμφάνιση του αεροπλάνου στην Ελλάδα, με την πρώτη χρήση του στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913) και από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918), με την αυξανόμενη πρόοδο στη χρήση των αεροπλάνων, δόθηκε η δυνατότητα εισβολής εχθρικών πολεμικών αεροπλάνων στο εσωτερικό μιας χώρας, με αποτέλεσμα τον αυξημένο κίνδυνο εντός των πόλεων και ως εκ τούτου υπήρξε η ανάγκη οργανωμένης αντιαεροπορικής άμυνας.
Εικόνα με τις αποστάσεις πόλεων από τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας (Πηγή: Δοξιάδης Κ., 1939, σελ. 494) προκειμένου να αναδειχθεί ο βαθμός επικινδυνότητας σε περίπτωση εισβολής εχθρικών πολεμικών αεροπλάνων
Η Πολεμική Αεροπορία καθιερώθηκε ως ανεξάρτητος Κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας με το Νόμο 5121 "Περί Οργανισμού της ΠΑ" την 10η Ιουλίου 1931, σύμφωνα με τον οποίο ορίστηκε ότι η Αεροπορία θα αποτελούνταν από τρεις Σμηναρχίες.
Το έτος 1935 (ΦΕΚ 539Α΄/11-11-1935) συστάθηκε η Επιθεώρηση
Αντιαεροπορικής Αμύνης (ΕΑΑ) και το έτος 1937 μετονομάστηκε σε Ανωτέρα Διοίκηση Αντιαεροπορικής
Αμύνης (ΑΔΑΑ), με τον Α.Ν. 679/1937 (ΦΕΚ 192Α΄/20-5-1937) προκειμένου να οργανωθεί η παθητική αντιαεροπορική άμυνα της Ελλάδας. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, εξεδόθη και το Β.Δ. της 17-2-1936 (ΦΕΚ 104Α΄/22-2-1936) "Περί οργανώσεως της Παθητικής Αμύνης της Χώρας" έτσι ώστε να επιβληθούν μέτρα σε Δημόσιες Υπηρεσίες,
Διοικητικές Αρχές, βιομηχανίες και ιδιωτικές επιχειρήσεις για την ελάττωση των κινδύνων από τις εναέριες επιθέσεις. Ακολούθησε η έκδοση του Α.Ν. 1135/1938 (ΦΕΚ 116Α΄/28-3-1938), έτσι ώστε το Συμβούλιο της Ανωτέρας Διοίκησης Αντιαεροπορικής Αμύνης να επιβάλλει μέτρα σε
ιδιοκτήτες κατοικιών, καταστημάτων, αποθηκών τροφίμων και παντός ιδιωτικού
κτιρίου, όπως για παράδειγμα κατασκευές καταφυγίων σε νέα κτίρια ή διαμόρφωση χώρων ως καταφύγια σε υπάρχοντα κτίρια, λήψη μέτρων διαφύλαξης υλικών γενικής χρησιμότητας και κυρίως τροφίμων, ελάττωση της ευπάθειας των κτιρίων από πυρκαγιές, εφοδιασμό των κτιρίων ή εγκαταστάσεων με υλικά Α΄ Βοηθειών.
Με τον Α.Ν. 1984/1939 "Περί Οργανώσεως της Πολιτικής και Οικονομικής Επιστρατεύσεως της Χώρας" ορίστηκε ότι για την εξασφάλιση της Εθνικής Άμυνας απαιτούνται μέτρα οργάνωσης της χώρας, όπως η στρατιωτική και η πολιτική επιστράτευση. Η διάταξη έθεσε το πλαίσιο για τη συνολική οργάνωση της Ελλάδας, ώστε να ανταποκριθεί σε απειλές για την εθνική ασφάλεια. Ειδικότερα, ως προς την πολιτική επιστράτευση, με το άρθρο 3 {δείτε με κλικ (εδώ) PDF pager} ορίστηκε η υποχρεωτική προσωπική συμμετοχή όλων των φυσικών προσώπων ή ενέργειες των νομικών προσώπων σε σχετικές υπηρεσίες ή εργασίες, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών οργάνωσης και λειτουργίας των μέτρων Παθητικής Αεράμυνας. Ενδεικτικά διαβάστε Από την Ιστορία του ΕΚΠΑ: 10 στιγμές από τη συμμετοχή του στον Πόλεμο (1940-1941) - Hub ΕΚΠΑ Hub ΕΚΠΑ : Παθητική αεράμυνα του Πανεπιστημίου Αθηνών-Οδηγίες
Δείτε και ένα σχετικό "Φύλλον Ατομικής Προσκλήσεως Πολιτικής Επιστρατεύσεως" έτους 1952
