Προς τιμήν του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (δείτε Ορθόδοξος Συναξαριστής : Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος ) γεννήθηκε το 329 μ.Χ. στην Αριανζό, κωμόπολη της Καππαδοκίας. Γονείς του ήταν ο Γρηγόριος, Επίσκοπος Ναζιανζού και η Νόννα. Είχε δύο αδέρφια, τον Καισάρειο και την πασίγνωστη για την ευσέβειά της, Γοργονία. Στη Ναζιανζό ο Άγιος Γρηγόριος διδάχθηκε τη στοιχειώδη εκπαίδευση, ενώ τη μέση στην Καισάρεια, όπου γνωρίστηκε με τον συμμαθητή του Μέγα Βασίλειο. Έπειτα, μετέβη κοντά σε περίφημους διδασκάλους της ρητορικής στην Παλαιστίνη και στην Αλεξάνδρεια και, τέλος, στα Πανεπιστήμια της Αθήνας. Οι σπουδές του διήρκεσαν 13 ολόκληρα χρόνια (από 17 έως 30 ετών).
Μετά τις σπουδές στην Αθήνα ο Γρηγόριος επέστρεψε στην πατρίδα του μονολότι του προσέφεραν έδρα Καθηγητή Πανεπιστημίου. Εκεί, ο πατέρας του τον χειροτόνησε πρεσβύτερο. Αλλά ο Άγιος Γρηγόριος προτιμούσε την ησυχία του αναχωρητηρίου στον Πόντο, κοντά στον φίλο του Βασίλειο, για περισσότερη άσκηση στην πνευματική ζωή. Μετά όμως από θερμές παρακλήσεις των δικών του, επέστρεψε στην πατρίδα του και μπήκε στην ενεργό δράση της Εκκλησίας. Στα 43 του χρόνια ο Θεός τον ανύψωσε στο επισκοπικό αξίωμα. Έδρα του ορίστηκε η περιοχή των Σασίμων, την οποία ποτέ δεν εποίμανε λόγω των Αρειανών κατοίκων της.
Όμως, ο θάνατος ήρθε να πληγώσει την ψυχή του, με αλλεπάλληλες απώλειες συγγενικών του προσώπων. Πρώτα του αδερφού του Καισαρείου, έπειτα της αδερφής του Γοργονίας, μετά του πατέρα του και, τέλος, της μητέρας του Νόννας. Μετά απ’ αυτές τις θλίψεις, η θεία Πρόνοια τον έφερε στην Κωνσταντινούπολη (378 μ.Χ.), όπου υπερασπίστηκε με καταπληκτικό τρόπο την Ορθοδοξία και χτύπησε καίρια τους Αρειανούς, που είχαν πλημμυρίσει την Βασιλεύουσα. Η κατάσταση ήταν εξαιρετικά δύσκολη. Όλοι οι ναοί της Κωνσταντινούπολης ήταν στα χέρια των αιρετικών. Όμως ο Άγιος δεν απελπίστηκε. Μετέτρεψε ένα δωμάτιο στο σπίτι που τον φιλοξενούσαν σε ναό και του έδωσε συμβολικό όνομα. Το ονόμασε ναό της Αγίας Αναστασίας, δείγμα ότι πίστευε στην ανάσταση της Ορθοδόξου Πίστεως.
Οι αγώνες ήταν επικίνδυνοι. Οι αιρετικοί ανεβασμένοι πάνω στις σκεπές των γειτονικών σπιτιών του πετούσαν πέτρες και έτσι ο Άγιος Γρηγόριος δοκιμάστηκε πολύ. Στον ναό της Αγίας Αναστασίας εκφώνησε τους περίφημους πέντε θεολογικούς λόγους του, οι οποίοι του έδωσαν δίκαια τον τίτλο του «Θεολόγου». Μετά τον σκληρό αυτό αγώνα, ο Μέγας Θεοδόσιος τον ανέδειξε Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, το έτος 381 μ.Χ. Η Β’ Οικουμενική Σύνοδος τον αναγνώρισε ως Πρόεδρό της. Όμως μια μερίδα επισκόπων τον αντιπολιτεύτηκε για ευτελή λόγο, οπότε ο Γρηγόριος δήλωσε την παραίτησή του και αναχώρησε για τη γενέτειρά του Αριανζό, όπου και τελείωσε εν ειρήνη τη ζωή του, το έτος 390 μ.Χ.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος άφησε μεγάλο συγγραφικό έργο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα φιλοσοφημένα 408 ποιήματά του, 18.000 περίπου στίχων. Είναι από τα μεγαλύτερα πνεύματα του Χριστιανισμού και από τους λαμπρότερους αθλητές της ορθοδόξου πίστεως. Η τίμια κάρα του φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου στο Άγιον Όρος, ενώ το Ιερό σκήνωμά του φυλάσσεται στον ομώνυμο Ναό του στη Νέα Καρβάλη Ν. Καβάλας.
Η μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου τιμάται την 25η Ιανουαρίου εκάστου έτους.
