ΣΤΗΣ ΜΥΓΔΑΛΙΑΣ ΤΟΝ ΑΝΘΟ - ΑΝΟΙΞΗΣ ΠΡΟΜΗΝΥΜΑ

 

  (Αμυγδαλιά στη νήσο Σαλαμίνα - Φωτογραφία αρχείου Πηνελόπης Τούτση)

 

ΣΤΗΣ ΜΥΓΔΑΛΙΑΣ ΤΟΝ ΑΝΘΟ

Ευλαβικά στέκομαι εμπρός σου,

μικρή μου αμυγδαλιά.

Μπούσουλας ζωής το σθένος σου!

Χιονιάς παραμονεύει κι ο άνεμος καραδοκεί.

Συ, όμως, βάφεις με το ροζ της ελπίδας το ντύμα σου

και απλώνεις τους ανθούς σου

κόντρα στον καιρό.

Ίδωμα σαγήνης κι ευωδιά μεθυστική!

Κι όταν ο άνεμος τα κλαριά σου λυγίζει

κι οι χιονονιφάδες ερωτικά σε σμίγουν,

εσύ χαμόγελα σκορπίζεις με αφοβιά.

Μάθε μου, προμηνύτρα της Άνοιξης,

τ’ αγριοκαίρια ν’ αγαπήσω!

Δείξε μου πώς ν’ ανθίζω

στις βαρυχειμωνιές!

Αρετή Γουργιώτου (Β’ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ)

ΑΝΟΙΞΗΣ ΠΡΟΜΗΝΥΜΑ

Αγριοκαίρι!
Ελπίδας μαντατοφόρος ένα κλωνί μυγδαλιάς.
Ο ροζανθός του υποσχετικά το άρωμα απλώνει,
διώχνοντας του χειμώνα την μουντάδα.
Δεν το έκοψες!
Κόβεται η ζωή;
Η ζωή να ανθίζει δικαιούται.
Σκύβοντας χρώμα φυλάκισες και μυρουδιά.

Αίφνης,
τα νέφια δραπέτευσαν,
ο άνεμος κόπασε,
αχνογέλασε ο ήλιος,
η καρδιά ζεστάθηκε,
προσκυνητές στης μυγδαλιάς το ίδωμα!
Κι εκεί, στο βάθος του ορίζοντα,
πινελιές της Ίριδας προμήνυσαν την Άνοιξη.

Αρετή Γουργιώτου  (Γ’ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ)